*I♥U* کالسکه رویای من *I♥U*

تقديم به چشمي كه اشكش منم،

 تقديم به اشكي كه غمش منم،

تقديم به شمعي كه پروانه اش منم،

 تقديم به گلزاری كه گلش...تويي.

وتقديم به عشقي كه عاشقش منم

 

نوشته شده توسط فائزه در دوشنبه 7 دی1388 ساعت 21:25 موضوع |

 

 

اگر گاهی ندانسته به احساس تو خندیدم

                                                           و یا با ارزوی خود فقط خود را پسندیدم

                                                                                 گناهم را ببخش

                                                           اگر از دست من در خلوت خود گریه کردی

                                                           اگر بد کردم و هرگز به روی خود نیاوردی

                                                                                  گناهم را ببخش

                                                            اگر تو مهربان بودی و من نامهربان بودم

                                                             برای دیگران سبز و برای تو خزان بودم

                                                                                  گناهم را ببخش

 

نوشته شده توسط فائزه در دوشنبه 30 آذر1388 ساعت 19:40 موضوع |

الو ... الو... سلام

کسي اونجا نيست ؟؟؟؟؟

مگه اونجا خونه ي خدا نيست؟

پس چرا کسي جواب نميده؟

یهو يه صداي مهربون! ..مثل اينکه صداي يه فرشتس .بله با کي کار داري کوچولو؟

خدا هست؟ باهاش قرار داشتم.. قول داده امشب جوابمو بده.

بگو من ميشنوم .کودک متعجب پرسيد: مگه تو خدايي ؟من با خدا کار دارم ...

هر چي ميخواي به من بگو قول ميدم به خدا بگم .

صداي بغض آلودش آهسته گفت يعني خدام منو دوست نداره؟؟؟؟

فرشته ساکت بود .بعد از مکثي نه چندان طولاني:نه خدا خيلي دوستت داره.مگه کسي ميتونه تو رو دوست نداشته باشه؟

 

بلور اشکي که در چشمانش حلقه زده بود با فشار بغض شکست وبر روي گونه اش غلطيد وباهمان بغض گفت :اصلا اگه نگي خدا

باهام حرف بزنه گريه ميکنما...

بعد از چند لحظه هياهوي سکوت ؛

بگو زيبا بگو .هر آنچه را که بر دل کوچکت سنگيني ميکند بگو..ديگر بغض امانش را بريده بود بلند بلند گريه کرد وگفت:خدا جون خداي مهربون،خداي قشنگم ميخواستم بهت بگم تو رو خدا نذار بزرگ شم تو رو خدا...چرا ؟اين مخالف تقديره .چرا دوست نداري بزرگ بشي؟آخه خدا من خيلي تو رو دوست دارم قد مامانم ،ده تا دوستت دارم .اگه بزرگ شم نکنه مثل بقيه فراموشت کنم؟

نکنه يادم بره که يه روزي بهت زنگ زدم ؟نکنه يادم بره هر شب باهات قرار داشتم؟مثل بقيه که بزرگ شدن و حرف منو نمي فهمن.

مثل بقيه که بزرگن و فکر ميکنن من الکي ميگم با تو دوستم .مگه ما باهم دوست نيستيم؟پس چرا کسي حرفمو باور نميکنه ؟خدا چرا بزرگا حرفاشون سخت سخته؟مگه اينطوري نمي شه باهات حرف زد...

خدا پس از تمام شدن گريه هاي کودک:آدم ،محبوب ترين مخلوق من.. چه زود خاطراتش رو به ازاي بزرگ شدن فراموش ميکنه...کاش همه مثل تو به جاي خواسته هاي عجيب من رو از خودم طلب ميکردند تا تمام دنيا در دستشان جا ميگرفت.

کاش همه مثل تو مرا براي خودم ونه براي خودخواهي شان ميخواستند .دنيا براي تو کوچک است ...

بيا تا براي هميشه کوچک بماني وهرگز بزرگ نشوي...

کودک کنار گوشي تلفن،درحالي که لبخندبرلب داشت در آغوش خدا به خواب فرو رفت.

 

نوشته شده توسط فائزه در چهارشنبه 18 آذر1388 ساعت 12:24 موضوع |

این شب ها

چشم های من خسته است

گاهی اشک ، گاهی انتظار

این سهم چشم های من است...

ای کاش می شد فهمید در دل آسمان چه می گذرد

که امشب با ناله ای بغض آلود

بر دیار این دل خسته

اشک می ریزد...

در حضور واژه های بی نفس

صدای تیک تیک ساعت را گوش کن

شاید مرهم درد ثانیه ها را پیدا کنی...

 

نوشته شده توسط فائزه در پنجشنبه 12 آذر1388 ساعت 19:33 موضوع |

 

نگاه من به گل های نیلوفرآبی سرشارازتنهایی از روی بی تابی چه غوغایی!!!

بازبه تماشانشسته ام،تماشای چرخش نیلوفرآبی،میخندد،میچرخدو چشمک میزند،مرامیخواندبه سوی خود!!!

آرزویی دارد،آرزویی محال!!!

نمیداند گربه آرزوی خود رسد جان را از دست میدهد!!!

آرزویش چیست؟؟؟!!!

بیرون آمدن از مرداب!!!محال است محال !!!

 

نوشته شده توسط فائزه در سه شنبه 3 آذر1388 ساعت 20:56 موضوع |

بلبل نيستم كه برهرشاخه اي غوغاكنم شمع هستم ميسوزم و جان

رافدايت ميكنم روزگاري است كه من طالب رخسارتوأم فكر من باش كه

دراين شهر گرفتارتوأم گفته بودي كه طبيب دل بيمار مني پس طبيب

دل من باش كه بيمارتوأم....

نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند
مثل آسمانی که امشب می بارد....
و اینک باران
بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند
و چشمانم را نوازش می دهد
تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم...

 

 

 

نوشته شده توسط فائزه در سه شنبه 26 آبان1388 ساعت 13:45 موضوع |

تويي عاشقترين تنهاي دنيا                                           منم خسته ترين مغموم دنيا
تويي صادقترين حرف رو لبها                                       منم غمگين ترين راز تو دلها
تويي زيبا طلوع صبح فردا                                           منم اينجا غروبي مثل شبها
تويي همچون قناري شاد و شيدا                                    منم مثل کلاغي رو درختا
تويي آشفته دل مغرور و رعنا                                       منم همراز و همراه يه رويا
تويي عشق و محبت توي قلبها                                      منم ديوونه مثل موج دريا
تويي تنها تويي ياد غريبها                                            منم فرياد بي پايان غمها
تويي شاخه گل سرخ صدفها                                          منم تنها شقايق توي صحرا
تويي آب زلال اشک چشمها                                          منم مرداب سرد توي دشتها
تويي عاشقترين تنهاي دنيا                                           منم خسته ترين مغموم دنيا

 

 

نوشته شده توسط فائزه در یکشنبه 17 آبان1388 ساعت 20:52 موضوع |

یاد قلبت باشد ، یک نفر هست که این جا

بین ادم هایی  ، که همه سرد و غریبند با تو

تک و تنها ، به تو می اندیشد

و دلش،

 از دوری تو سخت دلگیر است...

مهربانم ، ای خوبم !

یاد قلبت باشد ، یک نفر هست که چشمش،

به رهت دوخته بر در مانده

و شب و روز دعایش این است :

زیر این سقف بلند ، هر کجایی که هستی، به سلامت باشی

و دلت همواره ، محو شادی و تبسم باشد...

مهربانم ، ای خوبترینم!

 یاد قلبت باشد؛

یک نفر هست که دنیایش را,

همه هستی و رویایش را ، به شکوفایی احساس تو ،

پیوند زده

و دلش می خواهد ، لحظه ها را با تو ، به خدا بسپارد...

مهربانم , ای همه خوبی!

یک نفر هست که با تو

تک و تنها ، با تو

پر اندیشه و شعر است وشعور !

پر احساس و خیال است و سرور !

مهربانم، این بار ، یاد قلبت باشد ؛

یک نفر هست که با تو ، به خداوند جهان نزدیک است

کاشکی این جا بودی عزیزم

 

 

نوشته شده توسط فائزه در سه شنبه 12 آبان1388 ساعت 15:59 موضوع |

حسادت می کنم به رنگ دیوار، وقتی اتفاقی سایش بدنت به پوستش را
حس می کند.
حسادت می کنم به آفتاب، وقتی با نوازش آرام پوستت به تو گرمی
میبخشد.
حسادت می کنم به برگ گیاه، وقتی در گلدان آرام گرفته و حرکت تو از
کنارش او را هیجان زده می کند و
بی تاب و چرخان.
و حسادت می کنم به پدرت، وقتی در زیر نور گرم به او لبخند میزنی.
و به مادرت هم، وقتی چند لحظه پیش از خواب به یاد تو لبخند میزند.
و به تختت که همه روز به هم آغوشی شبت پریشان و بهم ریخته است.
و به فرش که چند تار مویت را میان پرزهایش نگه میدارد و به سادگی هم پس نمی دهد.
و به اتاقت که لذت بودن با تو را همیشه می چشد.
و به آینه ات که هر روز گرمی نگاهت را حس می کند
و به کوچه ات، درختهای باغچه ، چشمهایت وبه خودت،
و به این قلم که از تو گفت.

 

 

 

 

نوشته شده توسط فائزه در پنجشنبه 30 مهر1388 ساعت 12:8 موضوع |

قشنگ ترین لحظه هایم را

      به پای ساده ترین دقایقت خواهم ریخت
      تا باز هم بدانی که عاشق ترین پروانه ات بودم
      و مجنون ترین دیوانه ات هستم ...
     


بدون تو کامل نیستم

من به تو احتیاج دارم

دوستت  دارم همسر مهربونم  

 

نوشته شده توسط فائزه در جمعه 24 مهر1388 ساعت 11:10 موضوع |